Nieuwe

Goffman's Front Stage en Back Stage Gedrag

Goffman's Front Stage en Back Stage Gedrag

In de sociologie verwijzen de termen "voorstadium" en "achterstadium" naar ander gedrag dat mensen elke dag vertonen. Ze zijn ontwikkeld door wijlen socioloog Erving Goffman en maken deel uit van het dramaturgische perspectief binnen de sociologie dat de metafoor van het theater gebruikt om sociale interactie te verklaren.

De presentatie van het zelf in het dagelijks leven

Erving Goffman presenteerde het dramaturgische perspectief in het boek 'The Presentation of Self in Everyday Life' uit 1959. Daarin gebruikt Goffman de metafoor van theatrale productie om een ​​manier te bieden om menselijke interactie en gedrag te begrijpen. Hij betoogt dat het sociale leven een 'prestatie' is die wordt uitgevoerd door 'teams' van deelnemers op drie plaatsen: 'front stage', 'back stage' en 'off stage'.

Het dramaturgische perspectief benadrukt ook het belang van de "setting" of context bij het vormgeven van de prestaties, de rol van het "uiterlijk" van een persoon in sociale interactie, en het effect dat de "manier" van het gedrag van een persoon heeft op de algehele prestaties.

Dit perspectief doornemen is een erkenning dat sociale interactie wordt beïnvloed door de tijd en plaats waarin deze plaatsvindt, evenals door het aanwezige 'publiek' om er getuige van te zijn. Het wordt ook bepaald door de waarden, normen, overtuigingen en gemeenschappelijke culturele praktijken van de sociale groep of de locatie waar het voorkomt.

Voorpodiumgedrag - de wereld is een podium

Het idee dat mensen gedurende hun dagelijks leven verschillende rollen spelen en verschillende soorten gedrag vertonen, afhankelijk van waar ze zijn en het tijdstip van de dag, is bekend. De meeste mensen gedragen zich bewust of onbewust enigszins anders als hun professionele zelf versus hun privé of intieme zelf.

Volgens Goffman hebben mensen te maken met 'front stage'-gedrag wanneer ze weten dat anderen toekijken. Front stage-gedrag weerspiegelt geïnternaliseerde normen en verwachtingen voor gedrag mede gevormd door de setting, de specifieke rol die iemand daarin speelt, en door iemands fysieke uiterlijk. Hoe mensen deelnemen aan een front-stage-uitvoering kan zeer opzettelijk en doelgericht zijn, of het kan gewoon of onbewust zijn. Hoe dan ook, het gedrag op het voorpodium volgt meestal een geroutineerd en geleerd sociaal schrift gevormd door culturele normen. In de rij wachten op iets, aan boord van een bus en een transitpas flitsen en beleefdheden uitwisselen over het weekend met collega's zijn allemaal voorbeelden van zeer geroutineerde en gescripte voorpodiumvoorstellingen.

De routines van het dagelijkse leven van mensen - reizen van en naar het werk, winkelen, uit eten gaan, of naar een culturele tentoonstelling of voorstelling gaan - vallen allemaal in de categorie voorstadiumgedrag. De "uitvoeringen" die mensen met hen om hen heen volgen, volgen bekende regels en verwachtingen voor wat ze moeten doen en praten met elkaar in elke omgeving. Mensen gedragen zich ook op het podium op minder openbare plaatsen, zoals bij collega's op het werk en als studenten in de klas.

Ongeacht de setting van front-stage gedrag, mensen zijn zich bewust van hoe anderen hen waarnemen en wat ze verwachten, en deze kennis vertelt hen hoe ze zich moeten gedragen. Het vormt niet alleen wat individuen doen en zeggen in sociale omgevingen, maar ook hoe ze zich kleden en stylen, de consumentenartikelen die ze bij zich dragen en de manier van hun gedrag (assertief, ingetogen, aangenaam, vijandig, enz.). vorm geven aan hoe anderen hen zien, wat zij van hen verwachten en hoe zij zich tegenover hen gedragen. Anders gezegd, de Franse socioloog Pierre Bourdieu zou zeggen dat cultureel kapitaal een belangrijke factor is zowel bij het vormgeven van front-stage gedrag als hoe anderen de betekenis ervan interpreteren.

Back Stage Gedrag - Wat we doen als niemand kijkt

Wanneer mensen zich gedragen in het achterste stadium, zijn ze vrij van de verwachtingen en normen die het voorste stadium gedrag dicteren. Gegeven dit, zijn mensen vaak meer ontspannen en comfortabel wanneer ze op het podium staan; ze laten hun voorzichtigheid varen en gedragen zich op manieren die hun ongeremde of "ware" zelf weerspiegelen. Ze werpen elementen van hun uiterlijk af die nodig zijn voor een podiumvoorstelling, zoals het wisselen van werkkleding voor vrijetijdskleding en loungewear. Ze kunnen zelfs veranderen hoe ze praten en hun lichaam verdragen of zichzelf dragen.

Wanneer mensen zich terug op het podium bevinden, repeteren ze vaak bepaald gedrag of interacties en bereiden ze zich anders voor op komende voorpodiumvoorstellingen. Ze kunnen hun glimlach of handdruk oefenen, een presentatie of gesprek repeteren, of zichzelf voorbereiden op een bepaalde manier wanneer ze weer in het openbaar zijn. Dus zelfs in het achterste stadium zijn mensen zich bewust van normen en verwachtingen, die van invloed zijn op wat ze denken en doen. Privé gedragen mensen zich op manieren die ze nooit in het openbaar zouden doen.

Zelfs in het leven op het achterplan van mensen zijn echter anderen betrokken, zoals huisgenoten, partners en familieleden. Je gedraagt ​​je misschien niet zo formeel met deze individuen als standaard front-stage gedrag voorschrijft, maar ze mogen hun bewakers ook niet volledig teleurstellen. Het achterpodiumgedrag van mensen weerspiegelt de manier waarop acteurs zich gedragen in het achterpodium van een theater, de keuken in een restaurant of de "alleen voor werknemers" -gebieden van winkels.

Voor het grootste deel verschilt de manier waarop iemand zich op het voorpodium gedraagt ​​aanzienlijk van het gedrag op het achterpodium. Wanneer iemand de verwachtingen voor voor- en achterstadiumgedrag negeert, kan dit leiden tot verwarring, schaamte en zelfs controverse. Stel je voor dat een directeur van een middelbare school naar school zou gaan in bijvoorbeeld haar badjas en slippers, of vloeken gebruikte terwijl hij met collega's en studenten sprak. Niet voor niets beïnvloeden de verwachtingen die verband houden met het voorste en achterste stadium de meeste mensen om hard te werken om deze twee gebieden gescheiden en verschillend te houden.