Info

Het doel van afwijkende meningen in het Hooggerechtshof

Het doel van afwijkende meningen in het Hooggerechtshof

Een afwijkende mening is een mening geschreven door een rechtvaardigheid die het niet eens is met de mening van de meerderheid. In het Amerikaanse Hooggerechtshof kan elke rechtbank een afwijkende mening schrijven en deze kan door andere rechters worden ondertekend. Rechters hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om afwijkende meningen te schrijven om hun zorgen te uiten of hoop voor de toekomst te uiten.

Wat gebeurt er wanneer een Supreme Court Justice uit elkaar valt?

De vraag wordt vaak gesteld waarom een ​​rechter of een rechter van het Hooggerechtshof een afwijkende mening zou willen schrijven, omdat hun zijde in feite "verloren" is. Het feit is dat afwijkende meningen op een aantal belangrijke manieren kunnen worden gebruikt.

Allereerst willen rechters ervoor zorgen dat de reden wordt vastgelegd waarom zij het niet eens waren met de meerderheidsopvatting van een rechtszaak. Verder kan het publiceren van een afwijkende mening de schrijver van de meerderheidsmening helpen zijn standpunt te verduidelijken. Dit is het voorbeeld van Ruth Bader Ginsburg in haar lezing over afwijkende meningen.

Ten tweede kan een rechtvaardigheid een afwijkende mening schrijven om toekomstige uitspraken in zaken over soortgelijke situaties te beïnvloeden. In 1936 verklaarde Opperrechter Charles Hughes dat "Een afwijkende mening in een laatste redmiddel een beroep is ... op de intelligentie van een toekomstige dag ..." Met andere woorden, een rechtvaardigheid kan het gevoel hebben dat de beslissing in strijd is met de rechtsstaat en hoopt dat vergelijkbare beslissingen in de toekomst anders zullen zijn op basis van argumenten die in hun afwijkende mening worden vermeld. Bijvoorbeeld, slechts twee mensen waren het oneens in de zaak Dred Scott v. Sanford die bepaalde dat Afro-Amerikaanse slaven als eigendom moesten worden beschouwd. Justitie Benjamin Curtis schreef een krachtige mening over de travestie van deze beslissing. Een ander beroemd voorbeeld van dit soort afwijkende meningen deed zich voor toen Justice John M. Harlan het eens was met de uitspraak van Plessy v. Ferguson (1896), waarbij hij pleitte tegen raciale segregatie in het spoorwegsysteem.

Een derde reden waarom een ​​rechtvaardigheid een afwijkende mening zou kunnen schrijven, is in de hoop dat zij door hun woorden het Congres ertoe kunnen brengen wetgeving naar voren te schuiven om te corrigeren wat zij beschouwen als problemen met de manier waarop de wet is geschreven. Ginsburg spreekt over een dergelijk voorbeeld waarvoor zij in 2007 de afwijkende mening schreef. De kwestie was het tijdsbestek waarbinnen een vrouw een rechtszaak moest aanspannen voor beloningsdiscriminatie op basis van geslacht. De wet was vrij eng geschreven, waarin stond dat een persoon binnen 180 dagen na de discriminatie moest verschijnen. Nadat het besluit was uitgesproken, ging het Congres de uitdaging echter aan en veranderde de wet zodat dit tijdsbestek aanzienlijk werd verlengd.

Concurrerende meningen

Een ander soort mening dat kan worden uitgebracht naast de mening van de meerderheid is een overeenstemmende mening. In dit soort mening zou een rechtvaardigheid het eens zijn met de meerderheid van de stemmen, maar om andere redenen dan vermeld in de meerderheid. Dit type mening kan soms worden gezien als een vermomde afwijkende mening.

Bronnen

Ginsburg, Hon. Ruth Bader. "De rol van afwijkende meningen." Minnesota Law Review.

Sanders, Joe W. "De rol van afwijkende meningen in Louisiana." Louisiana Law Review, Volume 23 Number 4, Digital Commons, juni 1963.