Adviezen

Definitie en bespreking van vergelijkende grammatica

Definitie en bespreking van vergelijkende grammatica

Vergelijkende grammatica is de tak van de taalkunde die zich voornamelijk bezighoudt met de analyse en vergelijking van de grammaticale structuren van verwante talen of dialecten.

De voorwaarde vergelijkende grammatica werd vaak gebruikt door 19e-eeuwse filologen. Ferdinand de Saussure beschouwde de vergelijkende grammatica echter als "een verkeerde benaming om verschillende redenen, waarvan het meest lastige is dat het het bestaan ​​van een andere wetenschappelijke grammatica impliceert dan die welke is gebaseerd op de vergelijking van talen" (Cursus algemene taalkunde, 1916).

In de moderne tijd, merkt Sanjay Jain et al. Op, "is de tak van de taalkunde bekend als 'vergelijkende grammatica' de poging om de klasse van (biologisch mogelijke) natuurlijke talen te karakteriseren door formele specificatie van hun grammatica's, en een theorie van vergelijkende grammatica is zo'n specificatie van een bepaalde verzameling. Hedendaagse theorieën over vergelijkende grammatica beginnen met Chomsky ..., maar er worden momenteel verschillende voorstellen onderzocht "(Systemen die leren: een inleiding tot de leertheorie, 1999).

Ook gekend als:vergelijkende filologie

Waarnemingen

  • "Als we de oorsprong en de werkelijke aard van grammaticale vormen, en van de relaties die ze vertegenwoordigen, zouden begrijpen, moeten we ze vergelijken met soortgelijke vormen in verwante dialecten en talen ...
    "De taak van de vergelijkende grammatica is om de grammaticale vormen en gebruiken van een geallieerde groep van tongen te vergelijken en ze daarmee terug te brengen tot hun vroegste vormen en zintuigen. "
    ("Grammatica," Encyclopaedia Britannica, 1911)
  • Vergelijkende grammatica - verleden en heden
    "Hedendaags werk in vergelijkende grammatica, net als het vergelijkende werk van grammatici uit de negentiende eeuw, houdt het zich bezig met het leggen van een verklarende basis voor de relaties tussen talen. Het werk van de negentiende eeuw was gericht op relaties tussen talen en groepen talen, voornamelijk in termen van een gemeenschappelijke afkomst. Het ging uit van een mening over taalverandering als over het algemeen systematisch en wettig (regel geregeerd) en probeerde op basis van deze veronderstelling de relatie tussen talen te verklaren in termen van een gemeenschappelijke voorouder (vaak een hypothetische waarvoor er geen feitelijk bewijs in het historische dossier). Hedendaagse vergelijkende grammatica is daarentegen aanzienlijk breder van opzet. Het houdt zich bezig met een theorie van grammatica die wordt verondersteld een aangeboren component van de menselijke geest / hersenen te zijn, een faculteit van taal die een verklarende basis biedt voor hoe een mens een eerste taal kan verwerven (in feite elke menselijke taal die hij of waaraan ze wordt blootgesteld). Op deze manier is de theorie van de grammatica een theorie van de menselijke taal en legt daarom de relatie tussen alle talen vast - niet alleen die welke toevallig verband houden met een historisch ongeluk (bijvoorbeeld via gemeenschappelijke voorouders). "
    (Robert Freidin, Principes en parameters in vergelijkende grammatica. MIT, 1991)