Adviezen

Latijnse persoonlijke voornaamwoorden

Latijnse persoonlijke voornaamwoorden

Een voornaamwoord staat voor een zelfstandig naamwoord. Een persoonlijk voornaamwoord werkt als een zelfstandig naamwoord in een van de 3 personen, die voorspelbaar genummerd zijn als 1e, 2e en 3e. In het Latijn worden zelfstandige naamwoorden, voornaamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden geweigerd: eindes duiden het specifieke gebruik van de voornaamwoorden in de zin aan. Deze gebruiken en uitgangen zijn de "gevallen". Gewoonlijk zijn er nominatieve, genitieve, datieve, beschuldigende en ablatieve gevallen.

Latijnse persoonlijke voornaamwoorden in het onderwerp of het nominatief geval

Onderwerp- of nominatief voornaamwoorden fungeren als het onderwerp van een zin. (Het onderwerp is het woord in de zin dat het werkwoord "doet".) Hier zijn de Engelse voornaamwoorden, gevolgd door de Latijnse voornaamwoorden.

  • Ik - ego
  • U - Tu
  • Hij zij het - Is / Ea / Id
  • Wij - Nos
  • U - Vos
  • Ze - Ei

Oblique Case Voornaamwoorden: Genitive Case

De schuine gevallen zijn de gevallen die niet nominatief / onderwerp zijn. Een daarvan is bekend uit Engelse voornaamwoorden. Dit bekende geval is het bezittelijk of genitief geval, zoals het wordt genoemd in verwijzing naar het Latijn. De Engelse determinant "mijn" is een bezittelijk. De Engelse voornaamwoorden "mine", "ours", "yours" en "his / her / its" zijn bezittelijke voornaamwoorden.

Andere schuine gevallen

Andere schuine gevallen zijn het directe object (beschuldigende zaak in het Latijn) en de voorzetselgevallen (in het Engels).

Beschuldigend geval

Het beschuldigende geval wordt gebruikt als het directe voorwerp van een zin of het voorwerp van een voorzetsel. Niet alle Latijnse voorzetsels nemen het beschuldigende geval. Sommige voorzetsels nemen andere gevallen aan.

Dative Case

De Dative Case is het equivalent van de Engelse indirecte objectcase. Het indirecte object wordt in het Engels gebruikt wanneer een werkwoord twee objecten heeft: er wordt op gehandeld (het directe object / Accusative Case) en een ontvangt het object (het indirecte object / Dative Case). (Het onderwerp verwijst direct naar het onderstaande indirecte object.) U kunt het indirecte object over het algemeen gemakkelijk in het Engels vinden omdat de voorzetsels "naar" en "voor" eraan voorafgaan *. In het Latijn zijn er geen voorstellen voor de Dative Case.

Hij gaf de brief aan jou (Epistulam tibi donavit.)
Hij = Onderwerp / Nominatief geval
To You = Indirect Object / Dative Case = tibi
The Letter = Direct Object / Accusative Case
Alles doen met voornaamwoorden:
Hij gaf het aan jou. (Id tibi donavit)**
Hij = Onderwerp / Nominatief geval
It = Direct object / beschuldigend geval = ID kaart
To You = Indirect Object / Dative Case = tibi

Naast de Dative Case voor het indirecte object, waar het Engelse voorzetsel wordt gespeld ("naar" of "voor"), zijn er nog andere voorzetsels.

Ablatief geval

De Ablative Case wordt gebruikt met een breed scala aan proposities, waaronder 'met' en 'door'. Net als de Dative Case worden de voorzetsels soms in het Latijn geïmpliceerd in plaats van uitgeschreven. De case die wordt gebruikt voor het directe object - die u zich zult herinneren wordt de Accusative Case - wordt ook gebruikt met enkele voorzetsels. Sommige voorzetsels nemen ofwel de Ablative of de Accusative Case, afhankelijk van de betekenis.

* Niet alle exemplaren van de voorzetsels "aan" en "voor" in het Engels geven het indirecte object aan.

** Merk op dat het onderwerp persoonlijk voornaamwoord niet is gespeld, maar is opgenomen in de informatie van het werkwoord, dat u persoon, nummer, stem, stemming, aspect en tijd vertelt. Je kan zeggen Ille id tibi donavit als de "hij" in kwestie belangrijk was.


Bekijk de video: Latijn Persoonlijke Voornaamwoorden (Juli- 2021).